W  życiu małych dzieci coraz więcej czasu zajmuje koncentracja na tym, co dzieje się na szklanym ekranie, a ekranów na jakich można się koncertować jest coraz więcej. Kiedyś był to tylko ekran telewizyjny, na którym pojawiały się bajki dla najmłodszych jedynie o określonych porach dnia. Obecnie istnieją kanały telewizyjne nadające bajki rysunkowe na okrągło. Pojęcie „dziecka telewizyjnego” pojawiło się dość dawno. Dziecko telewizyjne to takie, które spędza większość swojego czasu przed ekranem telewizora i które pod wpływem tak spędzanego czasu zaczyna zmieniać, albo zmieniło już swoje postrzeganie świata i zachowanie. W życiu obecnych maluchów pojawił się jeszcze jeden ekran, przed którym większość z nich siada bardzo chętnie – ekran komputera.
Komputer, tak, czy nie?
Tak, ale we właściwym momencie i we właściwej ilości spędzanego przed nim czasu. Specjaliści twierdzą, że dziecko nie powinno siadać przed komputerem przed ukończeniem trzeciego roku życia, a w wieku trzech lat może spędzać w ten sposób nie więcej, niż pół godziny dziennie.

Istnieje wiele bardzo dobrach, rozwijających, edukacyjnych programów komputerowych i gier da małych dzieci. Dziecko w wieku trzech lat może się nimi bawić ale w towarzystwie i pod kontrolą osoby dorosłej. Bardzo ważne jest by w początkowej fazie pracy z komputerem dziecko jednocześnie współdziałało z inną osobą. Wówczas kontakt z komputerem nie skojarzy się w umyśle dziecka z brakiem  kontaktu ze światem rzeczywistym i innymi ludźmi. Dziecko w wieku przedszkolnym może pracować z komputerem nieco dłużej, ale wciąż na tych samych zasadach. Można je na chwilę zostawić samo przed ekranem ale trzeba doglądać go i trochę razem poklikać.
W czym może zaszkodzić dziecku komputer?
Często mamy pokusę pozostawienia małego dziecka przed ekranem komputera. Dziecko zafascynowane tym co widzi siedzi cicho jak myszka, nie biega, nie psoci, nie bałagani i nie hałasuje i co najważniejsze, nie może zrobić sobie żadnej krzywdy. Otóż może, i to poważniejszą niż na się wydaje. Zarówno na ekranie telewizora jak i komputera, obserwowany przez dziecko świat, jest różny od tego w którym dziecko żyje. Kolorowe bajki, gry komputerowe i filmy przedstawiają dziecku świat, w którym wszystko jest znacznie bardziej intensywne, kolorowe, przesycone emocjami i dostarczające moc wrażeń, których nie jest w stanie dostarczyć realna rzeczywistość. Zanim więc pokażemy dziecku rzeczywistość filmów, bajek i gier komputerowych musi ono dobrze poznać rzeczywistość która go otacza, nauczyć się w niej żyć, akceptować ją i nią się cieszyć.

Małe dziecko wciągnięte w intensywną, szybką i kolorową rzeczywistość jaką widzi na szklanych ekranach, zacznie uważać ją za swoją własną i wyobrażać sobie, że rzeczywistość w której  żyje jest podobna. Dziecko nieco starsze w wieku 5-6 lat zaczyna rozumieć różnicę między tym co widzi na co dzień a tym co widać na szklanym ekranie i nabiera stosownego krytycyzmu wobec fikcyjnej rzeczywistości filmów, bajek i gier komputerowych.
Kłopotliwe skutki.
Zbyt długie przesiadywanie malucha przed ekranem komputera lub telewizora może powodować następujące szkodliwe i trudne do usunięcia skutki: niepokój, trudności z koncentracją, nadpobudliwość psychoruchową, problemy z nawiązywaniem kontaktów z rówieśnikami, problemy emocjonalne w postaci rozczarowania, złości i niezadowolenia ze wszystkiego.